Περιοχές προστασίας βάσει διεθνών συμβάσεων

Περιοχές προστασίας βάσει διεθνών συμβάσεων

Οι φυσικές περιοχές που προστατεύονται μέσω διεθνών συμφωνιών περιλαμβάνουν τους Υγρότοπους Διεθνούς Σημασίας (Σύμβαση Ραμσάρ), τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, τα Αποθέματα Βιόσφαιρας και τα Γεωπάρκα της UNESCO, και τις Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα (Συμβούλιο της Ευρώπης).

Συνολικά, στην Ελλάδα περιλαμβάνονται:

  • 10 Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας (Σύμβαση Ραμσάρ)
  • 2 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
  • 4 Αποθέματα της Βιόσφαιρας (Πρόγραμμα «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» της UNESCO)
  • 1 Περιοχή στην οποία έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα (Συμβούλιο της Ευρώπης)
  • 10 Παγκόσμια Γεωπάρκα της UNESCO

Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας

Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει 10 Υγροτόπους Διεθνούς Σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ. Αυτοί οι υγρότοποι πληρούν αυστηρά κριτήρια και είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την προστασία της ορνιθοπανίδας.

  • Συνολική έκταση: 1.635.100 στρέμματα (περίπου το 0,85% της χερσαίας έκτασης της χώρας)

Οι υγρότοποι Ραμσάρ της Ελλάδας είναι:

  1. Δέλτα Έβρου
  2. Λίμνη Βιστονίδα, Πόρτο – Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα και παρακείμενες λιμνοθάλασσες
  3. Δέλτα Νέστου και παρακείμενες λιμνοθάλασσες
  4. Λίμνες Βόλβη και Κορώνεια
  5. Τεχνητή λίμνη Κερκίνη
  6. Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα
  7. Λίμνη Μικρή Πρέσπα
  8. Αμβρακικός κόλπος
  9. Λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου
  10. Λιμνοθάλασσες Κοτυχίου
Λιμνοθάλασσες Κοτυχίου | Φωτ. Αρχείο ΕΜΦΙΓ-ΕΚΒΥ
Λιμνοθάλασσες Κοτυχίου | Φωτ. Αρχείο ΕΜΦΙΓ-ΕΚΒΥ

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Τα Αντιχάσια Όρη – Μετέωρα και το Όρος Άθως έχουν αναγνωριστεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς για την εξαιρετική αξία του φυσικού τους περιβάλλοντος, σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO.

Για να ενταχθεί μια περιοχή στον Παγκόσμιο Κατάλογο, πρέπει να πληροί τουλάχιστον ένα από τα 10 κριτήρια επιλογής και να έχει παγκοσμίως εξαιρετική αξία.

Αντιχάσια Όρη - Μετέωρα
Αντιχάσια Όρη - Μετέωρα
Όρος Άθως | Gabriel from Bucharest, Romania, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons
Όρος Άθως | Gabriel from Bucharest, Romania, CC BY 2.0, via Wikimedia

Αποθέματα Βιόσφαιρας

Το πρόγραμμα «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» της UNESCO, που ξεκίνησε το 1970, στοχεύει στη βελτίωση της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον του. Η έννοια των Αποθεμάτων Βιόσφαιρας (Biosphere reserves) αναπτύχθηκε το 1974 και τροποποιήθηκε το 1995.

Η Ελλάδα έχει εντάξει τέσσερις (4) περιοχές στον κατάλογο των Αποθεμάτων Βιόσφαιρας:

Εθνικός Δρυμός Ολύμπου | Teogera, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Εθνικός Δρυμός Ολύμπου | Teogera, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς | Jimzoun, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς | Jimzoun, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Ευρωδίπλωμα

Το Ευρωδίπλωμα είναι μια διάκριση υψηλού κύρους που απονέμεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης από το 1965 σε προστατευόμενες περιοχές της Ευρώπης οι οποίες αναγνωρίζονται ως περιοχές φυσικής κληρονομιάς ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και διαχειρίζονται υποδειγματικά. Σε περίπτωση υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος είναι δυνατή η άρση του Ευρωδιπλώματος.

Η περιοχή της Ελλάδας στην οποία έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα από το Συμβούλιο της Ευρώπης, είναι ο Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς.

Γεωπάρκα

Ένα Παγκόσμιο Γεωπάρκο της UNESCO αξιοποιεί τη γεωλογική, φυσική και πολιτιστική κληρονομιά μιας περιοχής για να αναδείξει σύγχρονες προκλήσεις, όπως τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και τη μείωση των κινδύνων από φυσικές καταστροφές. Ο χαρακτηρισμός ενός Παγκόσμιου Γεωπάρκου δεν είναι μόνιμος, αλλά επανεξετάζεται κάθε 4 χρόνια.

Στην Ελλάδα, το δίκτυο αριθμεί 10 γεωπάρκα:

  1. Γεωπάρκο Χέλμου-Βουραϊκού
  2. Γεωπάρκο Γρεβενών-Κοζάνης
  3. Γεωπάρκο Κεφαλονιάς-Ιθάκης
  4. Γεωπάρκο Λαυρεωτικής
  5. Γεωπάρκο Λέσβου
  6. Γεωπάρκο Μετεώρων – Πύλης
  7. Γεωπάρκο Νισύρου
  8. Γεωπάρκο Ψηλορείτη
  9. Γεωπάρκο Σητείας
  10. Γεωπάρκο Βίκου-Αώου
Γεωπάρκο Βίκου-Αώου | Effie*P, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Γεωπάρκο Βίκου-Αώου | Effie*P, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons