Τα δάση της Ελλάδας καλύπτουν περίπου το 30% της χώρας και αποτελούν σημαντικό στοιχείο της φυσικής της κληρονομιάς. Ανάλογα με το υψόμετρο, διακρίνονται διαδοχικές ζώνες βλάστησης: από τα μεσογειακά δάση των χαμηλών περιοχών, στα δρυοδάση και τα δάση καστανιάς των ημιορεινών, και στη συνέχεια στα ορεινά κωνοφόρα, τα δάση οξιάς και τα ψυχρόβια κωνοφόρα των μεγαλύτερων υψομέτρων. Παράλληλα, τα παρόχθια δάση αναπτύσσονται κοντά σε υγροτόπους και έχουν ιδιαίτερη οικολογική σημασία.

Τα ελληνικά δάση φιλοξενούν πλούσια βιοποικιλότητα και προσφέρουν κρίσιμες οικοσυστημικές υπηρεσίες, όπως προστασία εδαφών και υδάτων και ρύθμιση του κλίματος, με τα δρυοδάση να κατέχουν εξέχουσα θέση. Είναι αναγκαία η διατήρηση και αειφορική διαχείρισή τους.