Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα πλούσια χλωρίδα και πανίδα, εξαιρετικά μεγάλο αριθμό μακρομυκήτων, καθώς και μεγάλο βαθμό ενδημισμού τόσο φυτών όσο και ζώων.

Σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα (2014), η χλωρίδα της Ελλάδας αποτελείται από 6.600 taxa με υψηλό βαθμό ενδημισμού (22.1% του συνολικού αριθμού των taxa). Όσον αφορά στην πανίδα της, έχουν καταγραφεί περίπου 23.130 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών, καθώς και άλλα 3.500 θαλάσσια είδη. Τέλος, τα καταγεγραμμένα είδη μυκήτων ανέρχονται σε περίπου 3.000.

Η Ελλάδα φιλοξενεί, με επιβεβαιωμένο καθεστώς μόνιμης παρουσίας, 297 είδη φυτών και ζώων (πλην ορνιθοπανίδας) Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, δηλαδή περίπου το 21% των ειδών που προστατεύονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ.

Κατά την περίοδο 2013-2018, το 35% των ειδών Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος με καθεστώς μόνιμης παρουσίας ήταν σε Ικανοποιητική Κατάσταση Διατήρησης, ενώ το 54,9% ήταν σε Μη Ικανοποιητική Κατάσταση Διατήρησης. Άγνωστη παρέμεινε η Κατάσταση Διατήρησης για το 10,1% των ειδών Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που απαντούν στην Ελλάδα.

Σε ό,τι αφορά στις τάσεις των ειδών πτηνών της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα Πτηνά (Οδηγία 2009/147/ΕΕ), στην Ελλάδα, κατά την περίοδο αναφοράς 2013-2018, σημαντικό ποσοστό των κύριων διαχειμαζόντων ειδών πτηνών εμφάνιζαν Αύξουσα βραχυπρόθεσμη (37,04%) και μακροπρόθεσμη (24,07%) τάση, ενώ λιγότερα είδη παρουσίαζαν Σταθερή (12,96% και 2% αντίστοιχα) ή Φθίνουσα βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη τάση (7,41% και 5,56% αντίστοιχα). Για την πλειονότητα των ειδών οι τάσεις παρέμειναν Άγνωστες (40,74% και 68,52% στην κατηγορία των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αντίστοιχα), ενώ το 2% των ειδών εμφάνιζε Κυμαινόμενη βραχυπρόθεσμη τάση.

Η διατήρηση των ειδών και η διατήρηση και αποκατάσταση των ενδιαιτημάτων^[1] τους είναι εθνικές προτεραιότητες (Εθνική Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα, Εθνικό Σχέδιο Αποκατάστασης).